Mikec – מִקֵּץ

Z parszy Mikec dowiadujemy się jak potężnym człowiekiem stał się Józef. Jak ze zwykłego więźnia przeobraża się w królewskiego doradcę. Ale pomimo władzy i bogactwa, które teraz go otaczają nie zatraca swojej wiary i nie zapomina kim jest i skąd pochodzi. Dlatego też nie mógł więc poślubić egipskiej kobiety. Ale niby gdzie w Egipcie miałby znaleźć miłą, żydowską dziewczynę? Jeden z midraszy mówi:
Kiedy Sychem porwał Dinę, ta poczęła i urodziła córkę. Jej bracie, Szymon i Lewi w zemście zniszczyli całe miasto. Jakub w obawie, że śmierć poniesie także jego wnuczka ukrył ją pod krzakiem – krzak = Sneh, stąd Osnat. Także w obawie, że rodzina nie zaakceptuje dziecka odesłano ją do Egiptu, gdzie wychowywała się w domu zamożnego egipskiego arystokraty. Jakub daj jej także medalion z ukrytą wewnątrz wiadomością.
Kiedy Józef został awansowany przez faraona, ten przewiózł go przez miasto w swoim rydwanie, tym samym pokazując jego potęgę. Józef był bardzo urodziwym mężczyzną dlatego też kobiet rzucało w jego stronę swoimi kosztownościami, aby zwrócić na siebie uwagę. Tak samo uczyniła także Osnat. Rzuciła mu pod nogi swój medalion. Józef otworzył go i odkrył hebrajski napis: „Kto poślubi tę dziewczynę powinien wiedzieć, że jego dzieci będą potomkami Jaakowa”.

PYTANIA:

1. Dlaczego zawsze w okresie Chanuki czytamy historię Józefa? Co te dwa zdarzenia mają wspólnego?