Szemot – שְׁמוֹת

W Parszy Szmot czytamy o spełniających się B_skich obietnicach. 70 osób, które weszło do Egiptu rozrosło się do wielkiego narodu, teraz zniewolonego i uciemiężonego. Rabi Eleazar tłumaczy, że wnioskując na tekście parszy, B_g odkupi swój naród z pięciu powodów.
„ I jęczeli synowie Izraela z powodu roboty, i narzekali, i doszło wołanie ich do B_ga z powodu roboty. I usłyszał B_g jęk ich, i wspomniał B_g na przymierze Swoje z Abrahamem, Ic’hakiem i Jakubem. I spojrzał B_g na synów Izraela, i poznał B_g…”
(Exodus 2:23b-25)

a) z powodu strapienia i rozpaczy Izraelitów : „I jęczeli synowie Izraela z powodu roboty” (2:23b)
b) z powodu ich skruchy : „doszło wołanie ich do B_ga” (2:23b)
c) ze względu na zawarte wcześniej przymierze z Patriarchami : „i wspomniał B_g na przymierze Swoje z Abrahamem, Ic’hakiem i Jakubem” (2:24a)
d) ze względu na B_skie miłosierdzie : „I spojrzał B_g na synów Izrael” (2:25a)
e) ze względu na kończący się już okres niewoli: „i poznał B_g…”(2:25b)

Kolokwialnie można by powiedzieć, że B_g nie byłby sobą, gdyby w ramach przygotowań nie wykreował wykonawcy swojego planu. Słowo ‚przygotowań’  jest jak najbardziej na miejscu. Mojżesz bowiem nie został liderem całego Izraela w ciągu jednej sekundy. Całe jego życie było swoistym preludium to późniejszego poprowadzenia narodu ku wolności.
a) zostaje uratowany przed zagładą pierworodnych (2:5)
b) ratuje Izraelitę bitego przez Egipcjanina (2:12)
c) widząc walkę pomiędzy dwoma Żydami próbuje interweniować (2:13)
d) ratuje z opresji córki kapłana (2:16)
e) jest pasterzem (3:1)
f) jest ciekawy dlaczego krzew pali się, ale się nie spala ( 3:3)
g) pokornie idzie do faraona i pyta o uwolnienie Żydów (3:11, 5:1).

PYTANIA:

1. Czy wyżej wymiecione cechy świadczą, o przygotowaniu Mojżesza do roli lidera?
2. Kto wyprowadził lud Izraela z Egiptu?