Tecawe – תְּצַוֶּה

Parsza zaczyna się i kończy na słowie, które używane jest do opisu dwóch różnych micw wykonywanych w przybytku. Słowo to, TAMID, znaczy ZAWSZE. W Torze oznacza to jeszcze coś więcej; spójność, powtarzalność, ciągłości i nieprzemijalność.

Midrasz pyta: „Jaki jest najważniejszy wers Tory?”

Jeden z Rabinów odpowiada: Szma; Słuchaj Izraelu, Pan jest B_giem, Pan jest jeden”. Drugi odpowiedział: „ Miłuj bliźniego swego jak siebie samego – podstawa wszystkich micw.” Ale jeden z Rabinów odpowiedział: „ Jedna owca będzie ofiarowywana ranoi jedna owca będzie ofiarowywana po południu.”

Najważniejszy wers odzwierciedla wartość służby B_żej i wierności wartościom zawartym w Torze.

Przybytek jest metaforą dla osiągnięcia osobistej, wewnętrznej świętości. Szczegółowe instrukcje budowy wskazują na projekt budowy duszy; Ner Tamid wskazuje na potrzebę oświecenia duszy, odzież Najwyższego Kapłana zwraca uwagę na poszczególne obszary, w których musimy ćwiczyć świętość (np. turban stanowi wezwanie do prawego myślenia). Arka reprezentuje mózg; cheruby – “Cichy głos” Boga, menora – oczy, stół przedstawia usta; ołtarz z kadzidłem reprezentuje nos, kadź – ręce, a ołtarz przedstawia żołądek.

PYTANIE:

1. Jaki wers jest dla Ciebie najważniejszy?

2. Przykazanie, aby utrzymać palącą się lampę menory przez cały czas nosi nazwę Ner Tamid (“Wieczna lampa”). W wielu synagogach dziś rytualne światło zwane Ner Tamid jest ustawione nad miejscem przechowywania zwoju, by symbolizować Obecność Boga. Omów pomysł, że “każdy Żyd musi zapalić Ner Tamid w swoim własnym sercu.”