Motywy purimowe w Krakowskiej tradycji ludowej – spektakl z muzyką na żywo i elementami tańca nowoczesnego |Performance with live music and contemporary dance – Purim motives in the Krakow’s folk tradition

Zapraszamy na wyjątkowy muzyczny spektakl (27 i 28 marca, g. 19:00) z wirtuozowską muzyką na żywo oraz elementami tańca nowoczesnego, oparty na historycznych motywach purimowych w tradycji ludowej Miasta Krakowa. Wesoła i radosna karnawałowa atmosfera Purimowa ma w sobie dużo ukrytych warstw, a bogata literatura midraszowa (interpretacyjna) wokół głównego tekstualnego źródła – Księgi Estery – odsłania ukrytą treść. Spektakl „Konik Kazimierski” został zrealizowany przez Teatr Żydowski w Krakowie – Teatr Midraszowy na podstawie odnalezionych w archiwach miasta Kraków historycznych osiemnastowiecznych śladów Krakowskiej tradycji ludowej o charakterze purimowym. Spektakl, w którym historia miasta opowiedziana jest językiem karnawałowego teatralnego przedstawienia, malarstwa, pieśni muzyki i tańca w równym stopniu przemawia do dzieci, młodzieży i dorosłych.

BILETY do nabycia w Centrum Kultury Żydowskiej, ul. Meiselsa 17 oraz na stronie www.jewishtheatrefestival.pl.
Zniżki dla dzieci, młodzieży seniorów i grup. Więcej informacji na stronie Teatru www.teatr-zydowski.krakow.pl/konik
Serdecznie Zapraszamy!

[Włącz dźwięk!]

Konik Kazimierski – spektakl z muzyką na żywo i elementami tańca nowoczesnego

[Włącz dźwięk!] Międzynarodowy Dzień Teatru uczcimy wyjątkowym muzycznym spektaklem z wirtuozowską muzyką na żywo oraz elementami tańca nowoczesnego, oparty na historycznych motywach purimowych w tradycji ludowej Miasta Krakowa. Wesoła i radosna karnawałowa atmosfera Purimowa ma w sobie dużo ukrytych warstw, a bogata literatura midraszowa (interpretacyjna) wokół głównego tekstualnego źródła – Księgi Estery – odsłania ukrytą treść. Spektakl „Konik Kazimierski” został zrealizowany przez Teatr Żydowski w Krakowie – Teatr Midraszowy na podstawie odnalezionych w archiwach miasta Kraków historycznych osiemnastowiecznych śladów Krakowskiej tradycji ludowej o charakterze purimowym. Spektakl, w którym historia miasta opowiedziana jest językiem karnawałowego teatralnego przedstawienia, malarstwa, pieśni muzyki i tańca w równym stopniu przemawia do dzieci, młodzieży i dorosłych.Konik Kazimierski – spektakl z muzyką na żywo i tańcem27 i 28 marca, g. 19:00BILETY do nabycia w Centrum Kultury Żydowskiej, ul. Meiselsa 17 oraz na stronie www.jewishtheatrefestival.pl.Zniżki dla dzieci, młodzieży seniorów i grup. Więcej informacji na stronie Teatru www.teatr-zydowski.krakow.pl/konikSerdecznie Zapraszamy!

Opublikowany przez Krakowski Festiwal Żydowskiego Teatru Poniedziałek, 18 marca 2019

 

Tu B’Szewat 5779 – limud (studiowanie)

[english below]

„Śnieg na moim mieście spoczywa jak talit (…)
Z ciepłych krajów tych, cóż przywiozłeś mi?
Śnieg na moim mieście, śnieg na mojej twarzy.
W owocach zamkniete są wszystkie moje tęsknoty.” ( Naomi Szemer, Szeleg al Iri )

Tu B’Szewat – piętnasty dzień hebrajskiego miesiąca Szewat – nierozerwalnie związany z ziemią Izraela.
Święto wypada w miesiącach zimowych – styczeń/luty. W Izraelu śnieg występuje wtedy bardzo rzadko, w Środku Europy praktycznie zawsze.
Znana pieśń „Śnieg na moim mieście” intensywnie i poetycko oddaje uczucia tęsknoty za domem i korzeniami.
Tradycja Sederu Tu B’Szewat pochodzi z XVI wieku, a jego twórcą jest rabin i kabalista Icchak Luria z Safed oraz jego liczni uczniowie. W XVI wieku kabalista rabin Icchak Luria z Safedu i jego uczniowie ustanowili seder Tu B’Szewat, w którym owoce i drzewa Kraju Izraela miały symboliczne znaczenie.
Tu B’Szewat – jeden z czterech nowych roków w kalendarzu żydowskim – festiwal drzew. W esencję święta wpisany jest też nierozerwalnie człowiek, gdyż „człowiekiem drzewo polne” (Dewrim 20:19) Poprzez dbałość o silne korzenie wydaje owoce.
Tematem, jak co roku nieodzownym, będą nawiązania do znaczeń owoców symbolizujących ziemię Izraela oraz człowieka: np. oliwek, daktyli, winogron, fig i granatów… Ich struktury, skórek, pestek oraz bogatej kabalistycznej symboliki w nich ukrytych.
W tym roku tradycyjny wieczorny Limud tekstów kabalistycznych nawiązać chcemy do wielowymiarowego i wieloznacznego współczesnego tekstu (dramatu Beniamina Bukowskiego) premierowego spektaklu naszego teatru – Teatru Żydowskiego w Krakowie – Teatru Midraszowego pod dyrekcją Raby Tanyi Segal, „Mazagan. Miasto”. Chcielibyśmy z perspektywy naszych tradycyjnych tekstów oraz „Mazagan. Miasto” spojrzeć na pojęcia dom, samotność, budowanie i odpowiedzialność za to, co z tego budowania powstaje.


„Snow in my city rests like talit (…)
From these warm countries, what did you bring me?
Snow in my city, snow on my face.
In the fruits, all my longings are closed.”                                                         (Naomi Shemer, Sheleg al Iri)

Tu B’Shevat – the fifteenth day of the Hebrew month of Shevat – inseparably connected with the land of Israel.
The holiday falls in the winter months – January / February. In Israel, snow occurs very rarely then, in the middle of Europe almost always.
The well-known song „Snow above my city” intensely and poetically reflects feelings of longing for home and roots.
The tradition of the Seder Tu B’Shevat comes from the 16th century and its creator is the rabbi and kabbalist Icchak Luria from Safed and his numerous students. In the sixteenth century, Kabbalist Rabbi Yitzhak Luria of Safed and his disciples established the Tu B’Shevat Seder,  in which the fruits and trees of the Land of Israel had a symbolic and spiritual meanings.Tu B’Shevat – one of four New Year’s festivals in the Jewish calendar – a festival of trees. The essence of the holiday is also inscribed inextricably man, as written „Is the tree of the field a man…”(Devarim 20:19). He yields fruit through the care of strong roots.The theme, as every year indispensable, will be references to the meanings of fruits symbolizing the land of Israel and man: olives, dates, grapes, figs and pomegranates…, their structures, skins, pips and the rich kabbalistic symbolism hidden in them.
This year, we would like to refer the traditional evening Limud of Kabbalistic texts to a multidimensional and ambiguous  contemporary text (written by Beniamin Bukowski) of the last premiere of the Jewish Theater in Krakow – the Midrash-Theater under the direction of Raba Tanya Segal,  –  „Mazagan. The city”. 
We would like from the perspective of our traditional texts and the „Mazagan. The city” as well, to look at the concept of home, loneliness, building and responsibility for what arises from this construction.

Wezot Chanuka!!

 

Wezot Chanuka!

Chanukija rozświetla mrok, mnoży radość, w publicznej przestrzeni ogłasza cud historii związanej ze zwycięstwem Machabeuszy.
Ostatnie tygodnie owocowały doniosłymi wydarzeniami. Po 10 latach pracy wreszcie mamy możliwość stworzenia własnego domu na krakowskim Kazimierzu – pierwszego w powojennej historii Krakowa stałego miejsca dla postępowej/reformowanej żydowskiej społeczności.
Z kolei Teatr Żydowski w Krakowie – Teatr Midraszowy zmaga się z nowym wyzwaniem i nową tematyką. Już za kilka dni premiera najnowszego spektaklu!
W dniu Wezot Chanuka życzymy całej społeczności oraz przyjaciołom siły i motywacji w pokonywaniu przeciwieństw, ognia i determinacji we wszystkich przedsięwzięciach Naprawy Świata.

Chag Sameach!!!

Vezot Hanukkah!

Chanukkiyah brightens the darkness, multiplies joy, publishes in the public space the miracle of history of the victory of the Maccabees.
Recent weeks have resulted in momentous events. After 10 years of work, we finally have the opportunity to create our own home in Krakow’s Kazimierz – the first permanent home for a progressive / reformed Jewish community in the post-war history of Krakow.
Also Jewish Theater in Krakow – Midrash Theater faces a new challenge and a new theme. In just a few days the premiere of the newest performance!
On the day of Vezot Hanukkah, we wish the whole community and friends strength and motivation to overcome the opposites, fire and determination in all their efforts to Repair the World.

Hag Sameach!!!

Refleksja – 80 rocznica Kristallnacht | Reflection – 80th anniversary of the Kristallnacht

[for english, see below]
Właśnie mija 80 lat od wydarzeń Nocy Kryształowej. W obliczu tej tragicznej rocznicy, ale również niedawnych wstrząsających wydarzeń w Pittsburghu oraz rosnącej liczby przypadków mowy nienawiści w naszym otoczeniu, chcielibyśmy się z Państwem podzielić refleksją. Dotyczy ona biernej postawy wobec mowy nienawiści, agresji i przemocy słownej, która niepowstrzymana w końcu przeradza się w czyn. Do wydarzeń Nocy Kryształowej doprowadziła w znakomitym stopniu długotrwała propaganda przedstawiająca społeczność żydowską jako źródło problemów społecznych, głownie problemu ekonomicznego.
Nasza tradycja w wielu miejscach mówi o sile słowa. Laszon Hara (zły język, obmawianie kogoś) nie bez przyczyny jest stawiany na równi z morderstwem. W jednym z najbardziej znanych wersów Tory (Wajikra 19:16) czytamy „Nie chodź jako plotkarz (רָכִיל) w narodzie twoim; nie stój (obojętny) wobec krwi bliźniego twego”. Stąd bezpośrednio Tradycja wywodzi, że „kto pomawia zabija trzy osoby – tego kogo pomawia, tego kto słucha i samego siebie” (Talmud Jeruszalmi, 1:1, 26). 
W czasie poprzedzającym Noc Kryształową, publiczną przestrzeń zalała niezliczona ilość karykaturalnych wizerunków, antysemickich treści i rosnąca mowa nienawiści wobec żydów. Te, zamienione w kapitał polityczny, doprowadziły w końcu do agresywnej reakcji bojówek i sympatyków NSDAP, której towarzyszyła niemal zupełna bierność większości społeczeństwa. 
W Noc Kryształową zamordowano ponad 100 osób z”l, a zraniono i okaleczono setki. Spalono 171 synagog i domów modlitwy, a ponad 1000 zruinowano, zniszczono ponad 7,5 tysiąca sklepów należących do żydów.
W świetle tych wydarzeń, w naszych czasach sen z oczu spędzają przypadki ignorowania mowy nienawiści, w tym antysemickich sentymentów, przez otaczające społeczeństwo, które znacznie zbyt często dyskryminuje nienawiść jako „wyraz kultury” czy wręcz niekiedy legitymizuje ją jako „pogląd” lub usprawiedliwia wolnością słowa. Szczęśliwie, w odróżnieniu do czasów Nocy Kryształowej, istnieją dzisiaj także reakcje nieobojętne – reakcje wyraźnego i bezpośredniego przeciwstawiania się mowie nienawiści i powielaniu antysemickich stereotypów tak przez władze publiczne jak i przez prywatne osoby. Budzą one nadzieję, że pamięć o tamtych tragicznych wydarzeniach sprzed 80 lat nie pozwoli im się powtórzyć. 
Niech pamięć o zamordowanych będzie błogosławiona.
 
In the face of the tragic anniversary of 80 years of Kristallnacht, but also the recent shocking events in Pittsburgh and the growing number of cases of hate speech in our environment, we would like to share some thoughts with you. It concerns a passive attitude towards hate speech, aggression, and verbal violence, which unstopped finally turn into action. The events of the Kristallnacht were greatly influenced by long-lasting propaganda presenting the Jewish community as a source of social problems, mainly the economic problem. Our tradition speaks about the power of words on many occasions. Lashon Hara (bad language, slander) is, not without a reason, put on a par with murder. In one of the most famous verses of the Torah (Vayikra 19:16) we read, „Thou shalt not go up and down as a talebearer among thy people; neither shalt thou stand idly by the blood of thy neighbor” Hence, Tradition directly concludes that „whoever speaks gossip kills three people – who he speaks about, who listens to him and himself” (Talmud Yerushalmi, 1:1, 26).
During the time preceding the Kristallnacht, the public space was flooded with countless caricatures, anti-Semitic content, and growing hatred of Jews. These turned into political capital, led finally to the aggressive reaction of the NSDAP militants and supporters, which was accompanied by the indifference of the majority of society.
On the Kristallnacht, over 100 people were killed, and hundreds were injured. 171 synagogues and houses of prayer were burnt, and more than 1,000 were ruined, over 7.5 thousand shops belonging to Jews were destroyed.
In the light of these events, in our times, dreams of the eye spend incidents of ignoring hate speech, including anti-Semitic sentiments, by the surrounding society, which far too often dismisses hate speech as an „expression of culture” or even legitimizes it as a „point of view” or justifies it by the freedom of speech. Fortunately, unlike in the times of Kristallnacht, today there are also reactions of explicit and direct opposition to hate speech and anti-Semitic stereotypes both by public authorities and by private individuals. They give hope that the memory of those tragic events from 80 years ago will not allow them to be repeated.
May the memory of those who were murdered be blessed.
 
 
 
 
 
 
 
 

Kabalat Szabat o g. 18:00, Midrasz Zohar o g. 20:00

Drodzy Państwo, począwszy od tego Szabatu (Chajej Sara) przez okres zimowy Kabalat Szabat zaczynać się będzie o 18:00. Oznacza to, że studiowanie Midrasz Zohar do aktualnej parszy będzie też rozpoczynać się o godzinę wcześniej, czyli o 20:00. Szacharit i studiowanie parszy – o zwykłej porze. Modlitwy i studiowanie prowadzi Rabin Tanya Segal

Dear Friends, starting with this Shabbat (Chayei Sarah) for the winter period Kabalat Shabbat will start at 6 p.m. This means that studying Midrash Zohar to current parsha will also start an hour earlier, which is at 8 p.m. Shacharit and Torah study – at the usual time. Prayers and study are led by Rabbi Tanya Segal